dinsdag 3 februari 2015

Ik houd je vast!

Ik sta bij het aanrecht en voel aan mijn lijf dat ik vandaag mijn dag niet heb. Met een vleugje zelfspot denk ik aan de blog van gisteren. Hoezo gouden gloed? Ik zal niet veel kunnen lopen vandaag. Mijn geest was blij op maandag maar mijn spieren protesteren op dinsdag.



Bijna laat ik me meeslepen door negatieve gedachten. Maar dat is niet wat ik wil en daarom kruip ik achter de laptop. Ik schrijf tegen mezelf (en jou):

Wat jouw uitdaging vandaag ook is, emotioneel of fysiek, de grote IK BEN is er. Hij zegt: In het midden van de storm houd Ik je vast. Ik ben alles wat je ooit nodig zult hebben, voor ieder moment. Vertrouw je Mij? 

Ik heb de neiging om net als Mozes mijn schoenen uit te trekken. Mijn denkbeeldige schoenen dan. Want zo dicht bij Hem lijkt het net of ik op heilige grond sta.

3 opmerkingen:

  1. Vanmorgen dacht ik aan de brandende braambos. God verkoos geen machtige cederboom o.i.d., maar een kale dorre takkenbos om Zich in te openbaren. Zo mocht Mozes zien dat de Heere niet de machtige Prince of Egypt, maar de zwakke schaapsherder koos. Dan kan je niet anders dan je schoenen van de voeten doen en neer knielen. Dank je voor je blogpost.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Mooi!
      Zowel het Blogje als jouw antwoord, Ron.
      Dank jullie wel.

      Verwijderen
  2. Mooi!...bedankt voor het delen, ik lees graag je post,

    BeantwoordenVerwijderen

Dank je wel dat je de tijd nam om te reageren. Ik weet nog niet wanneer, maar ik kom ook graag jouw blog lezen! Je mag me ook mailen naar: ademhalenbijgod@gmail.com