dinsdag 17 februari 2015

Omdat U nooit bent weggegaan

Toen ik gisteravond in bed lag, dacht ik met plezier aan wat ik de volgende dag allemaal zou doen. Ik had er zin in. Maar vanmorgen heel vroeg werd er op mijn slaapkamerdeur geklopt. Een schorre stem zei: "Mama, ik ben ziek..." 

Ik liep naar de kamer naast die van mij. Ze lag al weer in bed, diep weggekropen onder haar dekbed: "Mijn hoofd, het is alweer mijn hoofd."


Nadat ik geholpen had met het medicijn, ben ik naar beneden gelopen. Twee dingen schrapte ik direct van mijn lijstje. Maar een blog schrijven gaat gelukkig wel lukken. Gisteravond in bed wist ik al waar het over zou gaan:

Als ik wakker word, dan ben ik nog bij U

Ik zou schrijven over de goede gewoonte om de dag te beginnen met God. Je to-do lijstje los laten en je vol te laten stromen met Zijn aanwezigheid. 

Maar mijn dag begon helemaal niet met God! Mijn dag begon met een klop op de deur. Met een ziek kind. Maakt dat eigenlijk wat uit? Die tekst blijft even mooi. Als ik wakker word ... Misschien geldt hij juist wel voor al die morgens die zo anders lopen dan wij wensen.  


Als ik wakker word, dan ben ik nog bij U. 
Omdat U nooit bent weggegaan.
 -`ღ´-

7 opmerkingen:

  1. Beterschap.

    Ik vergeet vaak ook wakker te worden met God. eerst een voeding, dan koffie zetten voor mijn man. Vervolgens zit ik met een slapend hoofd aan de ontbijttafel. Voor ik het weet ben ik twee uur verder. Maar deze herinnering is fijn. Morgen sta ik als eerste op met God.

    Extra aandacht voor God.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooie blog! Ook je kindje ziek... Gaat het al weer wat beter? Beterschap hoor!!

    BeantwoordenVerwijderen

Dank je wel dat je de tijd nam om te reageren. Ik weet nog niet wanneer, maar ik kom ook graag jouw blog lezen! Je mag me ook mailen naar: ademhalenbijgod@gmail.com