maandag 16 november 2015

10 tips voor tijden van terreur

"We zijn een minuut stil geweest voor Parijs", zegt mijn kind.
"Hoe vond je dat?' vraag ik.
Hij knikte. "Wel goed. Maar iedereen was bang ..."
"Waarvoor dan precies?"
"Nou ja, dat zoiets ook hier gebeurd. Parijs is niet zo ver toch?"

Verward en bang door aanslag
Na een aanslag zoals in Parijs en Beiroet zijn veel kinderen (en volwassenen) van slag. De wereld ziet er opeens anders uit. Er kan zomaar iets gevaarlijks gebeuren. Dat maakt onzeker en bang.


10 tips voor tijden van terreur
Ik verzamelde tien tips die een handje kunnen helpen bij het ondersteunen van kinderen (als je die hebt).
  1. Maak tijd vrij voor je kind. Observeer en luister. Knoop een gesprekje aan over wat er is gebeurd (in Parijs / Beiroet). Misschien is je kind een doener en tekent het liever. Forceer je kind niet. Als het niet wil praten maar liever gaat voetballen .... prima toch?
  2. Probeer zo eerlijk mogelijk te antwoorden op de vragen die je kind stelt. Pas je niveau aan en stel je erop in dat je kind bepaalde dingen meerdere keren wil horen. 
  3. Ontken de gevoelens van je kind nooit. Zorg ervoor dat je het niet bagatelliseert maar zorg ervoor dat je kind voelt dat jij hem of haar uiterst serieus neemt. 
  4. Je mag je kind zeker vertellen  hoe jij je voelt. Je mag zeggen dat je hevig geschrokken bent. Maar belast je kind daar niet meer. Het kan helpend zijn als je vertelt hoe je zelf rust vindt bij God in tijden van moeilijkheden. 
  5. Stel een nieuwspauze in als je kind te heftig reageert op radio of tv. Het opnieuw zien van (dezelfde) beelden met geweld kan de angst doen toenemen bij kinderen. Beheer de informatiestroom met zorg.
  6. Heeft je kind al te maken met verlies in familie of kennissenkring? Dan kan hij of zij heftiger reageren als er erge dingen gebeuren. 
  7. Gebruik deze gelegenheid om je kind iets te leren over het respecteren van elkaars ras, godsdienst en traditie. 
  8. Ga zelf ook geen uren achter het scherm zitten om de situatie krampachtig in de gaten te houden. Wees niet nieuwsverslaafd. Je kind let op jou en zal denken dat er telkens iets nieuws en ergs bijkomt. 
  9. Probeer samen met je kind te bidden of geef je kind hints/tips op een kaartje, waar het voor kan bidden in tijden van terreur. Lees eens een Bijbelverhaal over Gods hulp in benauwde tijden. Zing samen. 
  10. Stel je kind niet gerust door te zeggen dat aanslagen alleen in andere landen plaats vinden. Wees reëel. Je kunt bijvoorbeeld wel zeggen dat de kans niet supergroot is. Vertel dat er veel mensen aan het werk zijn om een aanslag in Nederland te voorkomen.   

7 opmerkingen:

  1. I think if we see it again and again fifty times on the news, our brains or our hearts see it as though it happened fifty times. I really have to be careful not to watch the news too much. And I don't tell my kids all the things that happen. It is just too much for them.

    I have relatives in the Netherlands. Praying for you all to be safe as well.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Goede tips, ik ben er ook geen voorstander van om de hele dag naar het laatste nieuws te turen.
    Zeker met kinderen om je heen, die worden daar maar onzeker en bang van.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. De tips hoeven niet alleen voor kinderen te zijn. Zelf heb ik ook behoefte om een tijd van afstand in te lassen. Niet omdat ik het niet wil weten of onverschillig ben, maar omdat je ook tijd nodig hebt voor je gedachten, voor God, en voor rust en herstel. .En het kan ook ronduit teveel worden, zoveel nieuwsprikkels.
    Op NOS.nl zag ik vanmorgen een filmpje van een vader met een klein jongetje die bloemen hadden gebracht op het plein en een verslaggever vroeg wat hij ervan vond. Dat vond ik wel ontroerend. In zijn angst wilde hij weten wat het betekende dat al die bloemen gelegd werden en er allemaal lichtjes branden.

    Liefs, Gerry

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Mooi! Mijn kinderen (2 en 4) hebben er niks van meegekregen. Ik vind ze ook nog te jong om ze hiermee te belasten. Als ze ouder zijn zullen we het er zeker met hen over hebben als er zoiets gebeurt. Je kunt het gesprek beter zelf aangaan dan dat ze het op school horen en het misschien nog erger maken dan het al is.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Door die buitengewoon grote media-aandacht kom je in een negatieve spiraal en daardoor vergeten we de Hoop die in ons leeft en dat dit de barensweeën zijn die komen moeten. Laten we allemaal meer bidden Maranatha, Kom Heer Jezus!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Mijn jongste dochter van 12 zat bij het nieuws. 's Avonds hebben we er even rustig over gepraat, toen ze naar bed ging. Ik heb gevraagd wat ze ervan vond, of ze het naar vond en bang was. Toen stelde ze allerlei vragen. Ik heb vooral benadrukt dat Jezus bij ons is, wat er ook gebeurt. Reëel zijn vind ik een heel goede tip. Mijn moeder zei vroeger dat ze dacht dat het communisme hier niet zou komen. Het maakte mijn angst niet minder. En als je tóch bang bent, ondanks geruststelling, woekert het onderhuids verder. Ik stelde geen vragen meer, maar dacht er des te meer over door.

    BeantwoordenVerwijderen

Dank je wel dat je de tijd nam om te reageren. Ik weet nog niet wanneer, maar ik kom ook graag jouw blog lezen! Je mag me ook mailen naar: ademhalenbijgod@gmail.com